پرستار در منزل برای بیماران مبتلا به اوتیسم

1398/11/19 در ساعت 12:38:20

بسیاری از بیماران مبتلا به اوتیسم به پرستار در منزل برای مراقبت از آنها نیاز دارند. اوتیسم در واقع نوعی اختلال رشدی و عصبی است که بر نحوه درک، معاشرت، ارتباط و رفتار افراد تاثیر می‌گذارد. این بیماران طیف گسترده ای از علائم را از خود نشان می‌دهند.

پرستار در منزل برای بیماران مبتلا به اوتیسم

 

پرستار در منزل برای بیماران مبتلا به اوتیسم

 

بسیاری از بیماران مبتلا به اوتیسم به پرستار در منزل برای مراقبت از آنها نیاز دارند. اوتیسم در واقع نوعی اختلال رشدی و عصبی است که بر نحوه درک، معاشرت، ارتباط و رفتار افراد تاثیر می‌گذارد. این بیماران طیف گسترده ای از علائم را از خود نشان می‌دهند.

از طرفی علائم مربوط به بیماری اوتیسم از اوایل کودکی شروع می‌شود و ممکن است که تا بزرگسالی ادامه داشته باشد. همانطور که می‌دانید هیچ روش درمانی برای بیماری اوتیسم وجود ندارد و روش‌های درمانی موجود تنها برای بهبود ارتباط با دیگران به کار گرفته می‌شوند.

استفاده از خدمات پرستار در منزل که از تخصص کافی برای مدیریت بیماران مبتلا به اوتیسم برخوردار است، می‌تواند به بهبود رفتارهای بیمار کمک کند. از آنجا که بیماران مبتلا به اوتیسم بسیار حساس هستند، لازم است که پرستاری که برای مراقبت از آنها انتخاب شود که از تجربه کافی در این زمینه برخوردار باشد.

در مقاله پیش رو قصد داریم تا در مورد تاثیر پرستار در منزل به منظور نگهداری از افراد مبتلا به اوتیسم صحبت کنیم و چگونگی عملکرد پرستاران در برخورد با بیماری اوتیسم را مورد ارزیابی قرار دهیم.

 

برنامه‌های مراقبتی پرستار در منزل برای نگهداری بیماران اوتیسمی چیست؟

بیماران مبتلا به اوتیسم در چندین بخش مختلف با مشکل مواجه هستند که از جمله آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • مشکل در خوابیدن
  • تحریک پذیری بیش از حد
  • عدم برقراری تماس چشمی
  • حساسیت نسبت به افزایش یا کاهش دما
  • حساسیت به لمس

درک اینکه بیمار اوتیسم با کدام یک از مشکلات بالا مواجه است، نیاز به ارزیابی دارد. به همین جهت لازم است که پرستار ارزیابی اولیه از بیمار اوتیسم را انجام دهد. این ارزیابی باید به تدریج و به آهستگی صورت گیرد.

 

ارزیابی اولیه پرستار در منزل از بیمار مبتلا به اوتیسم چگونه است؟

پرستار باید به محض ملاقات بیمار مبتلا به اوتیسم از بازرسی آهسته بصری شروع کند و سپس به تدریج به درک کاملی از رفتارهای بیمار برسد. بروز هرگونه حرکات سریع می‌تواند سبب ایجاد اضطراب و ترس در بیمار شود. پس بهتر است که از انجام هرگونه حرکات استرس‌زا خودداری کرد.

از طرفی پرستار در منزل باید از والدین بیمار در مورد عوامل استرس‌زا برای بیمار، رفتارهای مختلف، عادت غذا خوردن و الگوی خواب، اطلاعات کافی را کسب کند. چنین اطلاعاتی به پرستار در منزل کمک می‌کند تا بتواند شناخت اولیه ای از رفتارهای بیمار به دست آورد و در نتیجه بتواند به خوبی از بیمار مراقبت کند.

 

پرستار در منزل برای مراقبت از بیماران مبتلا به اوتیسم چه وظایفی را برعهده دارند؟

پرستار در منزل برای بیماران اتیسم

پرستار در منزل پس از به دست آوردن شناخت نسبی از بیمار مبتلا به اوتیسم، باید در مورد نحوه واکنش بیمار به تیم درمانی و اقدامات مربوط به آن اطلاعات لازم را کسب کند. پر کردن پرسشنامه‌های ارزیابی توسط والدین بیمار، به ارزیابی بیمار کمک زیادی می‌کند.

استفاده از چنین پرسشنامه‌هایی که ابزارهای غربالگری هستند، به پرستار در منزل کمک می‌کند تا شدت ناتوانی بیمار را شناسایی کنند. با شناسایی ناتوانی‌های بیمار مبتلا به اوتیسم، می‌توان روش‌های درمانی مناسب را برای آنها انتخاب کرد تا در نهایت پرستار به طور کامل آنها را اجرا کند.

 

امنیت بیمار را تامین کند

از جمله وظایفی که پرستاران برای مراقبت از بیماران اوتیسم برعهده دارند، تامین امنیت این افراد است. به طور مثال پرستار باید نوزادان یا کودکان مبتلا به اوتیسم را در گهواره قرار دهند و محافظ‌های تخت بالا بکشند. از طرفی بسیاری از بیماران مبتلا به اوتیسم دارای اختلال تشنج هستند.

پرستار باید در هنگام تشنج ایمنی بیمار را تامین کند. همچنین اشیایی که در اتاق وجود دارند که ممکن است که سبب افزایش اضطراب در افراد مبتلا به اوتیسم شوند، بنابراین این اشیا باید از اتاق خارج شوند.

 

هم سطح با بیمار قرار گیرد

اگرچه بیماران مبتلا به اوتیسم ارتباط چشمی برقرار نمی‌کنند، اما غالباً نسبت به افرادی که در سطح بالاتری از آنها قرار گرفته‌اند، احساس نگرانی پیدا می‌کنند. قرار گرفتن در سطح دید بیماران به کاهش نگرانی‌های آنها و جلب اعتماد بیماران کمک می‌کند.

 

دیگر اقدامات مراقبتی عبارتند از:

  • روش‌های درمانی مختلف را برای خانواده بیمار توضیح دهد و با والدین در این زمینه مشورت کند.
  • با بیمار مبتلا به اوتیسم در مورد علایق آنها صحبت کند.
  • توانایی‌های ارتباط بیمار را مورد ارزیابی قرار دهد و با ایجاد رابطه، اعتماد او را جلب کند.
  • فضای آرامی را برای بیمار فراهم کند.
  • از ایجاد صداهای بلند در خانه مانند باند صحبت کردن، خودداری کند.
  • تلویزیون و رادیو را هنگام ارزیابی بیمار خاموش کند.
  • تعداد افراد حاضر در خانه یا اتاق را محدود کند.
  • با جلوگیری از تحریک بیش از حد و حواس‌پرتی به بیمار کمک کند تا احساس آرامش بیشتری داشته باشد.
  • رژیم‌های غذایی و عادات غذایی را با والدین مرور کند و برنامه‌ریزی‌های لازم برای تغذیه سالم بیمار را طراحی کند.
  • نظارت بر مصرف داروهای تجویزشده داشته باشد.

در نهایت باید بگوییم که بیماران مبتلا به اوتیسم به دلیل اینکه رفتارهای مختلفی را از خود نشان می‌دهند و به راحتی دچار اضطراب می‌شوند، همواره به فردی نیاز دارند که از آنها مراقبت کند و نیازهای آنها را برطرف کند. پرستار در منزل می‌تواند فردی بسیار مناسب برای این کار باشد و چنانچه این فرد از تجربه کافی برخوردار باشد، می‌تواند به بیمار در اجرای روش‌های درمانی کمک کند.

نظر جدید
شما هم نظر دهید:
0%